De houtwerf in Fukagawa

• De houtwerf in Fukagawa
• 深川木場 (originele titel)

• Honderd gezichten op het nieuwe Tokyo
• 新東京百景 (serietitel op object)

RP-P-2022-107-381

2/24/100

Een arbeider begeleidt grote boomstammen via het water naar de houtopslag in Fukagawa, Tokyo. Prentnummer 24 uit groep 2 (van 4).

• prentmaker: Maekawa Senpan (vermeld op object), Japan
• bloksnijder: Maekawa Senpan, Japan
• drukker: Maekawa Senpan, Japan
• uitgever: Sōsaku Hanga Kurabu, Japan
• uitgever: Nakajima Jûtarô, Japan

1931-06-04 - 1931-06-08

kleurenhoutsnede; kleurblokken

• hoogte: hoogte 266 mm
• breedte: breedte 206 mm

Een arbeider begeleidt grote boomstammen via het water naar de houtopslag in Fukagawa, Tokyo. De houtwerf in Fukagawa was sinds de Edo-period een van de grootste en belangrijkste van de stad. Van oudsher waren vrijwel alle gebouwen in Edo (de oude naam voor Tokyo) van hout, waardoor het belangrijk was om altijd een grote hoeveelheid beschikbaar te hebben. Het hout werd via een systeem van kanalen vervoerd door arbeiders die bekend stonden als 'kawanami', of rivierrollers. Met grote behendigheid balanceerden zij op de boomstammen in het water en zij vervoerden zo het hout naar de juiste opslagplaats. De opslag werd in de 20ste eeuw nog steeds gebruikt, maar werd uiteindelijk ontmanteld door de groei van Tokyo en het toegenomen gebruik van bakstenen en beton. Tokyo is een stad die door de eeuwen heen veel verwoesting en verandering heeft gezien. In 1923 werd een groot deel van Tokyo vernietigd door De Grote Kantō-aardbeving. Dankzij de heropbouw die daarop volgde, moderniseerde de stad in rap tempo. Die verandering wordt gedocumenteerd in deze serie, door acht prentkunstenaars van de sōsaku hanga-beweging: Onchi Kōshirō, Hiratsuka Un'ichi, Maekawa Senpan, Fujimori Shizuo, Fukazawa Sakuichi, Kawakami Sumio, Henmi Takashi en Suwa Kanenori. Van 1928 tot en met 1932 werkten zij aan de serie ‘Honderd gezichten op het nieuwe Tokyo’. De naam en omvang van de serie zijn een knipoog naar de bekende prentenserie ‘Honderd beroemde gezichten op Edo’ van ca. 1856–1858, door Utagawa Hiroshige (Edo is de voormalige naam van Tokyo). De prenten beelden locaties in Tokyo af die uit de as zijn herrezen en onherkenbaar zijn veranderd, met moderne bioscopen, metrostations, warenhuizen, honkbalvelden, publieke parken, fabrieken, stalen bruggen en met uithangborden versierde straten. Tegelijkertijd is in sommige prenten het oude Edo terug te zien, zoals in serene gezichten op tempels die de tijd hebben doorstaan. Rond de tijd dat de set voltooid was, in 1932, merkte Maekawa Senpan op dat de transformatie van Tokyo niet was bij te houden en de serie al ‘Honderd gezichten op het oude Tokyo’ mocht worden genoemd. De uitgever was Nakajima Jūtarō van de Sōsaku Hanga Club. De prenten werden via een abonnement uitgegeven in een oplage van slechts 50, verdeeld over vier groepen van 25 ontwerpen. Dit is nummer 24 uit groep 2. De prentmakers van de sōsaku hanga (‘creatieve prenten’) legden de nadruk op het artistieke individu. Volgens de traditionele rolverdeling in de Japanse prentkunst werd het productieproces uitgevoerd door vier verschillende specialisten: de ontwerper, de graveur van de drukblokken, de drukker en de uitgever. De sōsaku hanga-kunstenaars hechtten daarentegen er belang aan dat zij het volledige productieproces zo veel mogelijk zelf in de hand hadden.

Schenking van Stichting Für Elise. Collectie Nihon no hanga, verzameld door Elise Wessels

schenking 2022-10-05

Als u naar dit object wilt verwijzen, gebruik dan de duurzame URL:

https://id.rijksmuseum.nl/200852012